نگاهي هوشمندانه تر از دايناسورها
نگاهي هوشمندانه تر از دايناسورها
نگاهي هوشمندانه تر از دايناسورها
نويسنده: آهو آرياني
در سال 2007/1386 زماني كه هنوز پروژه ي «صورت فلكي» (constellation) ناسا براي بازگشت انسان به ماه رد نشده بود، گروهي از اعضاي شركت لاك هيد مارتين در حال تحقيق و بررسي بودند تا بفهمند چگونه مي توانند از كپسول هاي اوريون استفاده كنند وانسان را به سيارك ها بفرستند. اين پروژه به طور رسمي plymouth Rock ناميده شد. در سال 2010/1389 دو ماه پس از لغو شدن پروژه ي بازگشت به ماه، اعلام شد كه فضانوردان بايد تا سال 2025/1404 به نزديك ترين سيارك و در دهه ي 2030/1410 به مريخ بروند و قرار شد كه براي اين مأموريت ها از كپسول هاي اوريون استفاده شود. بررسي شرايط فني اين مأموريت بر عهده ي جاش هاپكينز و گروهش بوده است. هاپكنيز مي گويد: «طبيعي است كه بخش هايي از فضاپيما براي مأموريت ديگري طراحي شده است. اما نكته ي جالب اين جاست كه پس از بررسي اوريون به اين نتيجه رسيديم كه اين وسيله و همه ي ابزارهاي آن كه براي سفر به ماه طراحي شده بودند با ابزارهايي كه براي سفر به سيارك ها به آن ها نياز داريم كاملاً سازگارند». اوريون براي سفري 6-7 ماهه طراحي شده بود و10 برابر شاتل هاي فضايي براي پرتاب وفرود امنيت دارد. اين فضاپيما به جاي سوخت از صفحه هاي خورشيدي استفاده مي كند كه براي سفرهاي طولاني تر مناسب تر است. اين گروه پيشنهاد داد كه دو كپسول اوريون از دماغه به هم متصل شوند تا در اين سفر طولاني، فضاي كافي براي زندگي دو فضانورد تأمين شود. ناسا اعلام كرد كه اتاقكي به فضاپيماي اوريون افزوده خواهد شد تا زندگي براي 4 فضانورد در اين سفر ممكن شود. اين گروه، كه تمام پيش بيني هاي خود را بر اساس حداقل نيازها و هزينه بنا كرده بودند، از اين تصميم تعجب كرده اند. هاپكينز معتقد است كه اين تصميم جديد به نفع گروه و فضانوردان خواهد بود اما ناسا در عوض مجبور خواهد شد هزينه هاي زياد اين طرح را هم تامين كند. بايد ديد آيا اين فضاپيما قرار است به سوي مريخ يا سياركي دور برود كه در اين صورت فضاي بيشتري، بهتر خواهد بود يا اين كه فقط به سوي نزديك ترين سيارك خواهد رفت كه در اين صورت همان فضا مناسب تر است و ارزان تر تمام مي شود. فضاي خالي درون اوريون، يعني فضاي منهاي فضايي كه كامپيوترها، صندلي ها و بارها اشغال مي كنند 9 متر مكعب است. صفحه هاي خنك كننده ي دستگاه ها و ابزارها جدا از دستگاه تهويه ي هوا در فضاپيما جاسازي شده اند.وت در آب سقوط مي كند تا شرايط فرود به طور دقيق بررسي شود. البته هنوز آزمايش هاي بسياري براي فضانوردان و فضاپيما باقي مانده است زير اين نخستين باري خواهد بود كه انسان بسيار دورتر از ماه و به آن سوي ميدان مغناطيسي زمين سفر مي كند. به همين علت سفري پرمخاطره پيش روي فضانوردان خواهد بود كه حتي فضانوردان آپولو و كساني كه نخستين بار قدم بر ماه گذاشتند هم با چنين خطري رو به رو نبودند. آن طور كه پيش بيني شده است پس از 3 ماه كه فضانوردان به مقصد تعيين شده برسند به علت گرانش ضعيف سيارك نمي توانند روي آن فرود بيايند و به اصطلاح كنار سيارك «پارك» خواهند كرد. پس از آن يكي از فضانوردان با روش راه پيمايي فضايي در گرانش صفر، همان روشي كه فضانوردان ايستگاه بين المللي براي راه پيمايي استفاده مي كنند، روي سيارك شناور مي شود و خود را با ابزارهايي كه در اختيار دارد به سيارك متصل مي كند تا فضانورد دوم او را در مسيرهاي گوناگوني هدايت كند. فضانوردان پس از راه پيمايي هاي فضايي 50 تا 100 كيلوگرم از مواد سطح و زيرسطح سيارك را با خود به زمين برمي گردانند. مولكول ها و تركيبات آلي اين مواد به دانشمندان سرنخ هايي از چگونگي آغاز حيات در زمين مي دهند. به نظر مي رسد كه سيارك ها بازمانده هايي دست نخورده از روزهاي نخست شكل گيري منظومه ي شمسي هستند. فضانوردان فقط 5 روز در سيارك خواهند بود؛ البته شايد اين مدت به نسبت شرايط تغيير كند. پس از اين مدت آن ها دوباره طي 3 ماه به زمين برمي گردند.
منبع: نجوم شماره 210.
سيارك هاي كانديدا
مأموريتي هدفمند يا اسرافي در ابعاد بزرگ؟
منبع: نجوم شماره 210.
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}